คำนำปี 2007

posted on 28 Jan 2008 11:19 by ohmybossy

 

 เงาที่หายไป

the missing piece

' year of 2007'

 

บางทีคนเราก็หวั้นกลัวกับความเงียบมากเกินไป...

หลายครั้ง หลายหน ที่พวกเขาได้สร้างกฎเกณฑ์ต่างๆนาๆ เพื่อมาลิขิตและขีดเขียนเส้นทางในการดำเนินชีวิต   ได้ชักชวน และ เชื้อเชิญ ผู้คนรายรอบ มาร่วมทาง สร้างความสัมพันธ์ และเข้ามามีอิทธิพลกับชีวิต

กว่าจะรู้ตัว...ชีวิตของพวกเขาก็ได้เชื่อมโยงกับเหล่าผู้คนมากหน้าหลายตา

บางครั้ง ความหวั่นกลัวของผม ได้เชื้อเชิญ ผู้คนมากมายเข้ามาในชีวิต ให้ได้รู้จัก พบเจอ และ แบ่งปัน ประสบการณ์ต่างๆร่วมกัน  ซึ่ง มิตรภาพที่ได้แบ่งปันกันนั้น ล้วนเป็นเรื่องสวยงาม

คนเราใช่ว่าจะอยู่คนเดียวไม่ได้

แต่มันคงจะดีกว่า...หากเราจะได้รับรู้ถึงน้ำใจ ที่ใครๆยินดีหยิบยื่น

ช่วงเวลา 2 ปี ที่ผ่านมาของผม หากพอมีสิ่งใดที่จับต้องได้บ้างก็คงเป็น บทความต่างๆที่เกิดขึ้น ในช่วงเวลาที่ผมได้อยู่กับตัวเอง เพื่อคิด และทบทวน ถึงสิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามาพบเผชิญ

ผมยอมรับว่าบทความต่างๆใน  'my paradium - year 2005' และ ' คำตอบจากหน้ากระดาษสีขาว - year 2006' มีส่วนสำคัญกับตัวตนของผมที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ รวมถึง หนังสือดีดี อีกหลายเล่มที่ได้ทอดบันได ผ่านมาให้ผมได้ก้าวผ่านและได้รับรู้ถึงสิ่งดีๆอีกหลายอย่างกับตัวเอง.

หลังจากสับสนและวุ่นวายพอดู...ผมได้บอกกับตัวเองอีกครั้ง ถึงหนทางที่จะดำเนินต่อไปข้างหน้า ด้วยการ balance จิตใจข้างใน กับ ปัจจัยภายนอก ให้เดินควบคู่กันอย่างมีสติ และได้แต่เชื่อมั่นว่า ทิศทางที่แจ่มชัด คงจะโผล่มาให้เห็นในไม่ช้า....และปีนี้ ชีวิตก็คงมีเรื่องราวอีกมากมายให้ได้วุ่นวายกันอีกครั้ง

ผมไม่อาจรับรู้ถึงอนาคตว่าตัวตนของผมจะแปรเปลี่ยนไปในทิศทางใด

.....แต่จากประสบการณ์ของผม

ทุกครั้งที่ผมได้มานั่งอยู่ตรงนี้...ได้ถ่ายทอดเรื่องราวต่างๆที่พบเห็นให้หวนคิด...

ผมเชื่อว่า ส่วนหนึ่งของผมที่หายไปได้กลับคืนมา

ถึงแม้บางครั้งที่เราจะหายหน้าหายตาไปนาน จนดูเหมือนเราแทบจะเป็นคนแปลกหน้า.... แต่ก็หวังว่า เราคงจะใช้เวลาไม่นานเพื่อให้กลับมาคุ้นเคยกัน..หรือจากกันไปตลอดกาล

บางครั้ง  ผมมักจะเปรียบเปรย ความฝัน และ ชิวิตอิสระ เป็นดั่ง ปีเตอร์แพน ที่อยู่ใน neverland ดินแดนที่เต็มไปด้วยจินตนาการและเสียงหัวเราะ

ขณะที่ กัปตันฮุค ก็เปรียบเสมือน ชิวิตที่เติบโตขึ้น  มีหน้าที่ และการงานที่ต้องรับผิดชอบ

รับรู้ ถึงความกลัวและหวาดหวั่นกับเวลา

ในชีวิตของคนหลายคน...

กับตันฮุค และ ปีเตอร์แพน คงต่อสู้กันในจิตใจ

และคงมีหลายครั้ง...ที่ในที่สุด เราต้องปล่อยให้ปีเตอร์แพนถูกพันธนาการไว้ด้วยปัจจัยต่างๆนาๆ

และในปีนี้...

ผมอยากให้ ปีเตอร์แพน กับ กัปตันฮุค ของผม

..........จับมือกัน

 

16-01-2007